‘Martintxo’k elkarteen maitasuna jaso du omenaldi intimo batean

Unión Artesanan egindako bazkaria, Omenaldi Saria jasoko duen egunaren bezperan egindakoa, sukaldariaren bihotzera iritsi den hitzordu bihurtu da
Martín Berasategik egun hauetan zehar jasoko dituen besarkada ugarietako lehena izan da. Hala mintzatu zen atzo Benjamín Lana, San Sebastian Gastronomikako zuzendaria, elkarte gastronomikoek Martín Berasategiri atzo eguerdian Unión Artesanan egin zioten omenaldiari buruz. Izarren sukaldariak gaur jasoko du Omenaldi Saria Kursaaleko Auditorioan, baina atzo, formatu askoz intimoagoan eta gertukoagoan, beretarren maitasuna jaso zuen, sukaldari donostiarraren bihotz handia ukitu zuen topaketa hurbil eta hunkigarri batean.
Donostiako elkarte zaharrenean egindako bazkarian, senideak, lagunak, beste elkarte batzuetako ordezkariak, arraunaren munduko jendea, sukaldariak eta antolatzaileak bildu ziren, baina topaketa ez zen otordu batera mugatu. Mahaian eseri zenerako, hainbat bider hunkitu zen ‘Martintxo’. Unión Artesanaren urrezko intsignia jaso zuenean hunkitu zen, malkoak isuri zituen José Luis García de Madinabeitiak berariaz prestatu zuen bideoa ikustean, hitzaldia gelditu behar izan zuen bere aita oroitu zuzenean eta berriro hunkitu zen Santa Cecilia Abesbatzak ‘Boga, boga’ abestu zuenean. Gainera, agurtu, besarkatu eta eskerrak eman zizkien bertaratutako guztiei: «Txundituta nago, barru-barruraino hunkitu nau. Denek betetzen nauzue ilusioz eta pilak kargatzen dizkidazue, Martín Berasategik bide luzea izan dezan. Txapeldunak zarete, eta jende oso zintzoa: konbinazio perfektua», esan zuen.
Bere hitzetan, chefa «sukaldari estratosferiko» haietaz oroitu zen, zeinak bere ezagutza partekatu baitzioten, hasten ari zenean, eta horrek lehiakorrago bihurtu zuen; balioan jarri zuen gaur egungo gazteen talentua, «belaunaldi prestatuena da» esanez, eta gogora ekarri zuen, sukaldaritza-eskolarik ez zegoen garai haietan, berak «inork izan dituen bi irakaslerik onenak» izan zituela, «ama eta izeba. Azken segundora arte nirekin gordeko ditudan forma eta modu batzuk eman zizkidaten».
Testuinguru ‘koxkero’ bat
Berasategik inoiz alde batera utzi ez duen Alde Zaharrean, «dena hasi zen tokian, 23 eskailera-maila igo ondoren zegoen Bodegón Alejandroko jangelan», menuak keinu gastronomiko batzuk egin zizkion Donostiari eta, jakina, baita sukaldaritzarik ‘koxkeroenari’ ere.
Omenaldian honako hauek izan zituzten: Zubelzu gildak, Casa Santoñako antxoak, tomate lehor alkatxofa pintxoak Casa Santoñako antxoa eta bokartarekin, Embutidos Alejandroko txistorra parrillan eginda, Makroko txuleta kroketa eta Agour ardi-gazta urdiña.
Plater nagusi gisa, arrain zopa donostiar erara eta Balfegó atun marmitakoa modu tradizionalean prestatuta. Postreek, aldiz, Tolosako ‘labela’ zuten eta ezin hobeto ulertu ziren: Rafa Gorrotxategik euskal pastela eta kremazko hostorea prestatu zituen, esnegainarekin eta fruitu gorriekin, eta Casa Eceizako pastak eta zigarroak ere egon ziren.
Azken sorpresetako bat Armintz Gorrotxategiren eskutik iritsi zen: Berasategik su artean eman dituen 50 urteak gogora ekartzen zituen txokolate handi bat, bertaratutako guztiek probatu ahal izan zutena.
Hori guztia uztartzeko, Premium Aburuza sagardoa, San Miguel garagardoak eta Marco Real upategiko hiru ardoren artean aukeratu ahal izan zen: Pequeñas Producciones Blush 2025, Pequeñas Producciones Chardonnay 2025 eta Finca la Pared Cuvée Especial 2021. Ur mineral naturala Acqua Panna izan zen, eta ur mineral natural gasduna, S. Pellegrino. Ez zen ezer falta izan sukaldariak ahaztuko ez duen omenaldi hartan.




